شهر من !!! ساكنانت كيستند ؟
 از چه رنگ و آب و طرحي ؟ چيستند ؟

          تابوت هايي روان ، مرده هايي متحرك ؟
          اجسادي نالان ، زنده هايي مضحك ؟

اي گورهاي شما پيدا  ، شما مرده ايد يا من؟
اي جسم هاي شما روان ، شما زنده ايد يا من ؟

من در كدام دسته مي رقصم ؟
     جسم هاي سرگردان
     تابوت هاي رقصان
     يا پوست هاي نالان

من در كدام جزيره مي جنگم ؟
     در خود ، در يك خط
     در تقدير ، در يك شط ؟

من چيستم ؟
      مرده در مجهولي به نام " تقدير"
      يا نه ، زنده و در پي يك ، تفسير ؟

من در خيل مرده ها نمي گنجم
     من در جمع زنده ها : مرده
     من در ميان مرده ها : زنده

                                                     
  (( مرده ها ، روي پا هم  ، هستند      
      زنده ها ، توي قبر هم ، هستند  )) 
                                                     

اي شما ،  زنده  و داغ ، خون در رگ
ولي دل  مرده و  يخ ، پا در شك

من ز شما دل كندم
ره ديگر رفتم

عاقبت فتح كنم ، قلعه شك را
عاقبت  مي شكنم ، حصر فلك را

اي تابوت هاي روان
     رها كنيد مرا
     من در شما نمي گنجم

اي گورستانهاي  پر ترافيك
    رها كنيد مرا
    خواب يا بيدار ،
    شاد يا بيمار ،
     من در شما نمي گنجم

توي چشم هايم :اميد به فردام
توي قلبم : عشقم و رويايم

روي دوشم : تابوتم
توي دستم : فانوسم

توي ذهنم : قصه ام
توي قصه ام : حرف هايم

توي حرف هايم ، دردم
توي دردم : ....

من مي خواهم ، مي جنگم ، يعني هستم
 مي خندم ، مي گريم ، يعني هستم

روي دوشم : تابوتم
اما من ، توي آن : جا نمي شوم

شهر من : تاريك است
اما من ، توي آن : گم نمي شوم

گور من كوچيك است
اما من ، توي آن  : جا نمي شوم

 پر غصه است ، تو دلم
اما من " پر " نمي شوم

توي مرده ها مي گردم
اما من " كبك" نمي شوم

آره من خانه بدوشم
اما من "هر بي سر و پايي" نمي شوم

روي دوشم : تابوتم
اما من " تا " نمي شوم

توي قلبم پر غصه است
اما من " پا " مي مانم

اگر خواستي يا نخواستي
اگر هستي يا كه رفتي

همه چيز توي  تو است
توي فكر و فرداي تو است

اگر مي خواهي ، يعني هستي
اگر سردي ، يعني رفتي

اگر ماندن و نبودن ، براي تو فرقي ندارد
اگر ديدن و نديدن ، براي تو دردي ندارد

لاي قبرها ، جا گرفتي
هاله اي و پا گرفتي

اگر هنوز حس ماندن با تو است
اگر هنوز فكر رفتن بي تو است

آره  ، اي من ، بايد بداني :
آره  ، اي  تو  ، بايد بخواني  :

زندگي ، آب روان است
تو بگو  راه عبور و گذرش را

زندگي ، قصه و خواب است
تو بساز ، آخرش را

زندگي ، رد شدن ثانيه است
تو بگير ، نبض نفس هاش را

تو بخواه ، خدا كريم است
" تو بگو "، حرف قديم است

لاي مرده ها ، قدم زدن
عاقبتش ، فتح يك قبر است

تو مرده ها ، نفس زدن
عاقبتش ، لعنت مرگ است

تو بخواه ، خدا كريم است
تو بگو ، خدا رحيم است

تو  نمير ، پشتت را دارند
تو برو ، هوات را دارند ....
 

خدا را دوست دارم ، چون با هر username  كه باشم ، من را connect  مي كند
خدا را دوست دارم ، چون تا خودم نخواهم مرا D.C نمي كند .
خدا را دوست دارم ، چون  با يك delete هر چي را بخواهم پاك مي كند
خدا را دوست دارم ،  براي اينهمه friend كه  براي من add  مي كند

خدا را دوست دارم ، براي اينهمه wallpaper كه update مي كند .
خدا را دوست دارم ، چون با اينكه خيلي بدم من را log off نمي كند
خدا را دوست دارم ، چون همه چيز من را مي داند ولي SEND TO ALL نمي كند
خدا را دوست دارم ، چون مي گذارد  هر جايي كه مي خواهم Invisibel بروم

خدا را دوست دارم ، چون  هميشه جزء friend هام مي ماند و من را  delete و  ignoreنمي كند .
خدا را دوست دارم ، چون هميشه اجازه ، undo  كردن را به من مي ده .
خدا را دوست دارم ، چون آن من را install  كرده
خدا را دوست دارم ، چون هيچ وقت به من پيغام the line busy  نمي دهد .

خدا را دوست دارم ، چون اراده كنم ، ON  مي شود و من مي توانم با هاش حرف بزنم
خدا را دوست دارم ، چون دلش را مي شكنم ، اما آن باز  من را مي بخشد وshout down  ام نمي كند .
خدا را دوست دارم ، چون password اش را هيچ وقت يادم نمي رود ، كافي به دلم سر بزنم.
خدا را دوست دارم ، چون تلفنش هميشه آنتن مي دهد

خدا را دوست دارم ، چون شماره اش هميشه در شبكه موجود است
خدا را دوست دارم ، چون هيچ وقت پيغام no response to  نمي دهد
خدا را دوست دارم ، چون هيچ وقت گوشي اش را خاموش نمي كند .
خدا را دوست دارم ، چون هيچ وقت ويروسي نمي شود و هميشه سالم است

خدا را دوست دارم ، چون هر چي آنتي ويروس است از زير دست ان مي آيد بيرون
خدا را دوست دارم ، چون هيچوقت نيازي نيست براشBUZZ  بدهم .
خدا را دوست دارم ، چون آهنگ حرف هاش هميشه من را آرام مي كند
خدا را دوست دارم ، چون نامه هاش چند كلمه اي نيست  ، تازه spam  هم تو كارش نيست .

خدا را دوست دارم ، چون وسط حرف زدن نمي گويد ، وقت ندارم ، بايد بروم  يا دارم با كس ديگري حرف مي زنم ...
خدا را دوست دارم ، چون من را براي خودم مي خواهد ، نه خودش .
خدا را دوست دارم ، آخر آن هيچوقت بي معرفت نمي شود ...

خدا را دوست دارم ، چون هميشه وقت دارد حرف هايم را بشنود .
خدا را دوست دارم ، چون نمي گويد نامه هات مختصر باشد من وقت ندارم همه اش را بخوانم...
خدا را دوست دارم ، چون فقط وقت بي كاريش ياد من نمي افتد
خدا را دوست دارم ،  چون من از يادش نمي روم ، حتي اگر تعداد friend هاش خيلي خيلي خيلي زياد هم بشود ، حتي اگر ته ته ته ليست friend هاش باشم .

خدا را دوست دارم ، چون به هم من فكر مي كند
خدا را دوست دارم ، چون مي توانم از يكي ديگر پيشش گله كنم ، بگويم كه ....
خدا را دوست دارم ، چون هميشه پيشم مي ماند و من را تنها نمي گذارد ، دوست داشتنش ابدي است .
خدا را دوست دارم ، چون مي توانم احساسم را راحت به آن بگويم ، نه اصلا نيازي نيست بگويم ، خودش مي تواند نگفته ، حرف ام را بخواند .

خدا را دوست دارم ، چون  به من مي گويد دوستم دارد و دوست داشتنش اش را قايم نمي كند .
خدا را دوست دارم ، چون به  آن مي توانم بگويم ، دوستش دارم و خجالت نكشم ، و فكر نكنم بعدش چي مي شود ؟
خدا را دوست دارم ، چون تنها كسي كه مي تواني جلوش بدون اينكه خجل بشوي گريه كني ، و بگويي دلت براش تنگ شده .
خدا را دوست دارم ، چون ، مي گذارد دوستش داشته باشم ، وقتي مي دانم لياقت آنرا ندارم.
خدا را دوست دارم چون مي گذارد بگويم : خدا را دوست دارم ....